Door Caty Kroon - Amsterdamned II laat zien dat er maar één Nederlandse regisseur is die spanning kan opbouwen in een Nederlandse film: Dick Maas. En het lukte hem opnieuw. Zelfs de iconische achtervolgingsscène uit zijn eerste film heeft een mooie, nieuwe versie. Alleen is ook deze film, net als vrijwel alle Nederlandse films, geen uitblinker in dialogen en acteerwerk. En ook het verhaaltje is, op z'n Nederlands, flinterdun.

Amsterdamned II met nieuwe gruwels

Amsterdam als ansichtkaart en Amsterdam als horrorstad. Het is Dick Maas weer gelukt om een spannende Nederlandse film af te leveren. De opzet is eenvoudig: rechercheur Tara Lee (Holly Mae Brood) moet een aantal gruwelijke incidenten oplossen die zich bij de Amsterdamse grachten afspelen. Omdat het allemaal wel erg lijkt op eerdere vreselijke voorvallen, wordt de gepensioneerde Eric Visser (Huub Stapel) teruggehaald om te helpen de dader te pakken.
Holly Mae Brood zet het prototype van een moderne uit-de-boekjes-rechercheur Tara Lee neer en Huub Stapel blijft als Eric Visser nog altijd de man met het prettige gezicht waar je graag naar kijkt, ongeacht zijn leeftijd. Dat hij geen sprintje meer kan trekken, wordt hem natuurlijk vergeven. Toch kon Maas hem met wat filmisch toverwerk nog wel een achtervolginkje laten doen à la Harrison Ford en Sylvester Stallone. Leuk zijn ook de kleine prikjes die Maas uitdeelde: vleesvervangers die Eric Visser niet lust en waar zelfs de kat zijn neus voor ophaalt.

Dus nogmaals, met het spektakel zit het wel goed in Amsterdamned II, maar de verhaallijn en dialogen vond ik magertjes. De gekunstelde zinnen van Tara Lee leken te komen uit het recherche handboek, terwijl Eric Visser soms een soort been there, done that-houding had die niet helemaal bij hem paste.

Fijntjes provocerend

Ik hou van films die op sommige gebieden wat provocerend zijn, Maas kan hier fijntjes spottend mee omgaan. Toch schijnt niet iedereen dit te begrijpen, want om voor mij onbegrijpelijke redenen heeft Amsterdamned II een waarschuwingsicoontje gekregen na een klacht dat er scènes in de film schijnen te zijn die als discriminerend kunnen worden opgevat. Zo is er een dragqueen die niet wordt meegenomen door een taxichauffeur en geeft een man zijn vrouwelijke partner een tik op de bil. Maas riep verontwaardigd dat hij juist met deze scènes dit soort gedrag ter discussie stelt, maar het mocht niet baten. Het dunne verhaallijntje heeft hier waarschijnlijk ook niet aan meegeholpen.

Toch is Amsterdamned II een professionele terugkeer van een regisseur die kan choreograferen als de beste. En ja, het verhaal heeft soms houterige dialogen. En ook lijkt de maatschappijkritiek alleen weggelegd voor de oplettende kijker. Maar toch, wie Amsterdam op zijn mooist wil zien op filmdoek en houdt van ouderwetse popcornspanning, zit met deze film helemaal goed.